Vrijwilliger van de maand
Ik ben Marijn van Hoorn (1949), studeerde geschiedenis en was werkzaam als leraar en conservator. Meteen na mijn pensionering in 2014 ging ik als vrijwilliger aan het werk in het oude Museum Willibrordus, met als opdracht de voorbereiding van de Verhalenkamer. Nico Adrichem en wijlen Jos Mascini hielden daarbij een oogje in het zeil.
Mijn motivatie voor dit werk komt voort uit mijn belangstelling voor de geschiedenis van de psychiatrie. Sinds 2014 is het werk voor en in de Verhalenkamer een belangrijk deel van mijn weekinvulling geworden, dat ik niet graag zou willen missen. Het voelt goed om onder de mensen te zijn en daarbij bezig te zijn op mijn belangstellingsgebied.
Wat doe ik zoal?
Ik ben één dag per week gastheer, houd de minibieb bij, werk mee aan wisselexposities en houd me bezig met de aanleg, uitbreiding en het beheer van de romancollectie Waanzin in de wereldliteratuur. Van deze activiteiten boeit het werk met de romancollectie me het meest.
Als gastheer heb ik te maken met allerlei bezoekers en groepen die komen voor de Verhalenkamer, het VVV Info Punt of de Landgoedwinkel. Voor mij is het ’t leukst als daar mensen bij zitten met een bovengemiddelde interesse in de inhoudelijke aspecten van de Verhalenkamer.
En je maakt wat mee af en toe! Zo was er de boekpresentatie Te gekke boeken en schrijvers in Verhalenkamer Willibrordus, een mooi samenwerkingsproject met vrijwilliger en fotograaf André Bergmans. Maar er is ook altijd de mogelijkheid van een bijzondere ontmoeting, juist gezien de aard en het doel van de Verhalenkamer.
Als ik op een dieper niveau moet aangeven wat me het meest intrigeert in dit werk, dan is het alles aan gedachten en gevoelens die er in een mensenhoofd kunnen omgaan.
De Verhalenkamer heeft zich sinds de opening in 2016 ontwikkeld tot een veelzijdige plek, met als belangrijkste doel de psychiatrie in de maatschappij te zetten.
En tot slot, als beheerder van de romancollectie, heb ik nog wel één wens: er mag wat mij betreft nog een boekenkast bij.
Want wat we hebben, moeten we ook ordelijk laten zien.